Присоединяйся к нам
Платформа, где покупают и продают студенческие работы
Главная Каталог работ Рефераты Крыніцы права Беларусі 14-16 стст.

Крыніцы права Беларусі 14-16 стст.

Рефераты, Юридические, История государства и права, БГУ
16 страниц
12 источников
2020 год
9.99BYN
25.00BYN
Купить
Поделиться в социальных сетях
Содержание
Часть работы
Список литературы

Змест
Уводзіны    3
Раздел I. Агульная харакрарыстыка    4
Раздзел II. Агульназемскія (агульнадзяржаўныя) прывілеі (граматы)    4
2.1. Прывілеі Ягайлы 1387 года    5
2.2. Граматы Віленска-Радамскай уніі 1401 года.    6
2.3. Прывілеі 1432 і 1434 гадоў    6
2.4. Прывілей Казіміра 1447 года    6
2.5. Прівылей Аляксандра 1492 года    7
2.6. Прывілей Гарадзенскі 1506 года    7
2.7. Бельскі прывілей 1564 года    8
Раздзел III. Абласныя, валасныя і гарадскія прывілеі.    8
3.1. Абласныя прывілеі    8
3.2. Валастныя прывілеі    9
3.3. Гарадскія прывілеі    10
Раздзел IV. Судзебнік Казіміра 1468 года    10
Раздзел V. Статуты Вялікага Княства Літоўскага 1529, 1566, 1588 гадоў    11
5.1. Статут 1529 года    12
5.2. Статут 1566 года    12
5.3. Статут 1588 года    13
Заключэнне    15
Спіс выкарыстаных крыніц    17

У выніку даследавання па гэтай тэме можна зрабіць наступныя вынікі:
1.    Прывілеі Ягайлы 1387 года мелі наступныя асноўныя рысы: 1)пачынаўся са сцвярджэння нібыта людзі жадаюць прыняць каталіцтва, а тым хто ужо прыняў даруюцца новыя правы і вольнасці, рэгламентуецца прававое становішча ўдавы; 2)адрасаваўся каталіцкаму духавентсву, галоўнае прызначэнне – прымусовае насаджэнне каталіцтва, надзяленне дарамі і маенткамі каталіцкае духавенства, абавязаў усіх жыхароў пераходзіць у каталіцтва; 3)пацвярджаліся і замацоўваліся правы князя Скіргайлы на кіравання ўсім Вялікім Княствам Літоўскім;
2.    Усе разгледжанае пра прывілей Казіміра дазваляе лічыць грамату 1447 галоўным прававым актам таго часу, яна замацавала асновы юрыдычнага афармлення феадальнай залежнасці сялян. Новым у гэтай грамаце было таксама забарона ураду раздаваць дзяржаўныя пасады і маёмасць іншаземцам. Заканадаўча замацоўваліся тэрытарыяльная цэласнасць дзяржавы, яго суверэнныя правы. Гэтыя нормы былі накіраваны супраць захопніцкіх намераў польскіх феадалаў. Дзяржаўна-прававое значэнне Грамат 1432, 1434 і 1447 складалася раней усяго ў тым, што імі была створана Юрыдычная аснова правоў і прывілеяў саслоўя шляхты, пакладзены пачатак афармлення занявольванні сялян, пацверджаны суверэнныя правы Вялікага Княства Літоўскага;
3.    У цэлым у грамаце Аляксандра, якая разам з граматай Казіміра 1447 года фактычна з'яўлялася адным з найважнейшых канстытуцыйных актаў 15 ст. , былі замацаваны найважнейшыя прынцыпы грамадскага і дзяржаўнага ладу Вялікага Княстсва Літоўскага, асноватворныя нормы дзяржаўнага, адміністрацыйнага, крымінальнага, грамадзянскага і судовага права;
4.    Наяўнасць абластных прывілеяў сведчыла аб асаблівым становішчы дадзенай зямлі ў Вялікім Княстве Літоўскім, яе адасобленасці і непадзельнай цэласнасці.
Аналіз абласных і валасных грамат дазваляе зрабіць вывад аб тым, што асноўнай крыніцай права гэтых дакументаў было мясцовае звычаёвае права. Да спецыяльных актаў, якія выдаваліся толькі для гараджан,трэба аднесці прывілеі на магдэбургскае права; прывілеі, што выдаваліся ў сувязі з цяжкім становішчам жыхароў горада, якое магло быць выклікана стыхійнымі бед-ствамі (пажарам, паводкай, ваеннымі дзеяннямі), а таксама самавольствам адміністрацыі; прывілеі, што выдаваліся з мэтай развіцця горада і прыцягнення ў яго новых жыхароў.
5.    Вывучэнне актаў гарадскіх магістратаў дазваляе меркаваць, што за рэдкім выключэннем сапраўднае магдэбургскае права ў гарадах Вялікага Княства Літоўскага не ўжывалася.
У прывілеях на магдэбургскае права не ўтрымлівалася нормаў крымінальнага, цывільнага, зямельнага і іншых найбольш важных галін права, на аснове якіх складваліся праваадносіны і якімі кіраваліся ў сваёй дзейнасці гарадскія органы. Больш таго, у граматах на магдэбургскае права няма нават указанняў, якімі нямецкімі кодэксамі або зборнікамі трэба карыстацца.
6.    Судзебнiк Казiмiра IV 1468 года ў сiстэме развiцця заканадаўства Вялiкага княства Лiтоўскага дазваляе прасачыць, як на аснове мясцовага звычаёвага права з улiкам агульнаеўрапейскiх  прававых традыцый i судова-адмiнiстрацыйнай практыкi фармiравалiся агульнадзяржаўныя  заканадаўчыя нормы. Выданнем Судзебніка было пакладзена пачало новаму этапу ў развіцці прававой тэорыі, практыкі заканадаўчай дзейнасці дзяржаўных органаў, новых прынцыпаў сістэматызацыі і кадыфікацыі феадальнага права, якое завяршылася выданнем Статутаў Вялікага Княства Літоўскага;
7.    Статут 1529 года стаў своеасаблівай феадальнай Канстытуцыяй Вялікага Княтва Літоўскага. Выданнем статута стала велізарным якасным скачком у справе кадыфікацыі і сістэматызацыі заканадаўства Вялікага Княства Літоўскага. Змены, якія адбываюцца ў грамадскім жыцці , патрабавалі далейшага ўдасканалення права або дзеючага заканадаўства;
8.    Статут 1566 года замацоўваў і паўтараў на больш высокім юрыдычным узроўні палажэнні аб адзінстве права на ўсей тэрыторыі дзяржавы і для ўсіх падданых, дзяржаўным суверэнітэце, прыярытэце пісанага права, абмежаванні ўлады вялікага князя і гэтак ддалей. Улада князя абмяжоўвалася не толькі Радай, але і соймам, без згоды якога ен не меў права пачынаць вайну, уводзіць новыя падаткі, прымаць новыя законы (р. 2, арт. 2). Упершыню ў статутовых нормах праяўляецца тэндэнцыя аддзялення судовай улады ад выканаўчай. Як і папярэднія законы, Статут 1566 г. перш за ўсе клапаціўся аб шляхце, заканадаўча замацоўваў галоўную ролю буйных феадалаў у дзяржаве і іх прывілеі;
9.    Статут 1588 года меў сусветнае гістарычнае значэнне. Ён выдаваўся i перавыдаваўся на польскай, рускай, нямецкай і іншых мовах. Пасля раздзелаў Рэчы Паспалітай і далучэнне Расіі, нормы статута Вялікага Княства Літоўскага 1588 года дзейнічалі на тэрыторыі Беларусі да 1840 года. 

1.    Белорусская юридическая энциклопедия: В 4 т. / редкол.: С.А. Балашенко [и др.]. - Минск: ГИУСТ БГУ, 2007-2013.
2.    Вішнеўскі А.Ф. Гісторыя дзяржавы і права Беларусі – Мінск, 2005. -  193 с.
3.    Вішнеўскі А.Ф., Юхо Я.А. Гісторыя дзяржавы і права Беларусі (у дакументах і матэрыялах) – Мінск, 2003;
4.    Доўнар, Т. I. Гісторыя дзяржавы і права Беларусі / Т.І. Доўнар. – Мінск : Амалфея, 2007. – 400 с.
5.    Доўнар Т.І. Гісторыя дзяржавы і права Беларусі (у схемах) – Мінск, 2003;
6.    Доўнар Т.І. Развіццё асноўных інстытутаў грамадзянскага і крымінальнага права Беларусі ў ХV – ХVI стагоддзях: манаграфія / Т.І. Доўнар. - Мн: «Пропилеи», 2000. – 224 с.
7.    Нацыянальны прававы інтэрнет-партал Рэспублікі Беларусь [Электронны рэсурс]. – Рэжым доступа:  http://www.pravo.by. – Дата доступа 18.02.2020.
8.    Пичета В.И. Литовский Статут 1529 г. и его источники // Пичета В.И. Белоруссия и Литва, XV- XVI вв. М., 1961;
9.    Статут Вялікага княства Літоўскага 1566 года / Т.І. Доўнар, У.М. Сатолін, Я.А. Юхо; рэдкал.: Т.І. Доўнар [і інш.]. - Мн.: Тэсей, 2003. - 352 с.
10.    Статут Вялікага княства Літўскага 1588: тэксты, давед. камент. / Т.І. Доўнар; рэдкал. І.П. Шамякін (гал рэд.), калект. аўт.: Л.В. Аржаева, А.М. Булыка, Г.Я. Галенчанка [і інш.] // Беларус. Сав. Энцыкл. - Мн.: БелСЭ, 1989. - 573 с.
11.    Юхо Я.А. Гісторыя дзяржавы і права Беларусі – Мінск: РІВШ БДУ, 2000;
12.    Якубоўскі І. В. Земскія прывілеі Вялікага Княства Літоўскага // Часопіс Міністэрства народнага асветы (далей - ЖМНП). 1903. № 5. С. 239-278; № 6. С. 245-303; Ясінскі М. І. Статутныя земскія граматы Літоўска-Рускай дзяржавы. Кіеў, 1889.

Не нашeл, что искал?
Закажи оригинальную работу сейчас
Узнать стоимость
1 отзыв
Вероника
18 мая 2020 года
Супер!
5.00
5
1
1
Крыніцы права Беларусі 14-16 стст.
Оставить отзыв
Имя
Город
Рейтинг
Отзыв

Задать вопрос
Задать вопрос