РЭФЕРАТ 3
УВОДЗІНЫ 4
ГЛАВА 1 Сутнасць і значэнне дыферэнцыраванага навучання у педагагічнай дзейнасці настаўніка беларускай мовы 6
1.1 Паняцце дыферэнцыяцыі 6
1.2 Мэтанакіраванасць, этапы і шляхі рэалізацыі дыферэнцыраванага падыходу на ўроках мовы 8
ГЛАВА 2 Арганізацыя ўнутрыкласнай сістэмы дыферэнцыраванага навучання 11
2.1 Метады і прыёмы навучання на ўроках беларускай мовы ў 7 класе 11
2.2 Формы вучэбнай працы на ўроках беларускай мовы у 7 класе 13
ЗАКЛЮЧЭННЕ 17
СПІС ВЫКАРЫСТАНЫХ КРЫНІЦ 18
ДАДАТКІ 19
Сённяшняе дзіця - гэта дзіця свету. 21 стагоддзе- гэта час іншых магчымасцей, час іншых захапленняў – і вучні зусім іншыя. Нездарма, хтосьці з мудрацоў зазначыў: “ Не навязвайце свае спосабы, метады, прыёмы навучання вашым дзецям, бо яны нарадзіліся ў іншы час”.
Як сучасны настаўнік, я лічу, што дыферэнцыраванае навучанне дае магчымасць для стварэння аптымальных умоў для паспяховага засваення ўсімі навучэнцамі праграмнага матэрыялу. Я пераканалася ў тым, што дыферэнцыраваны падыход дапамагае стварыць спрыяльную абстаноўку для дзяцей з рознымі ўзроўнямі навучання, так як ажыццяўляецца індывідуальны падыход да навучання кожнага дзіцяці і ствараюцца ўмовы для таго, каб кожны вучань мог цалкам рэалізаваць сябе, хацеў і ўмеў вучыцца.
Упэўненасць, што выкарыстаныя спосабы развіцця творчых здольнасцей дазволілі павысіць узровень матывацыі навучэнцаў, далі магчымасць кожнаму вучню вучыцца на ўзроўні сваіх здольнасцей. На ўроках з дыферэнцыраванымі заданнямі рэалізуецца жаданне моцных навучэнцаў хутчэй і глыбей рухацца ў навучанні. Моцныя вучні ўпэўніваюцца ў сваіх здольнасцях, а слабыя атрымліваюць магчымасць зведаць навучальны поспех.
Павысілася і якасць ведаў вучняў. Пра гэта сведчыць аналіз кантрольных работ і адзнакі за чвэрць, а таксама вынікі алімпіяд і конкурсаў па беларускай мове. Працуючы над дадзенай тэмай, я пераканалася ў неабходнасці і эфектыўнасці выкарыстання дыферэнцыяцыі на ўроках беларускай мовы. Актуальнасць выбранай тэмы добра прасочваецца ў асабістых распрацоўках урокаў, якія друкуюцца ў часопісах Атрыманыя вынікі маёй працы па дыферэнцыраванаму навучанню пераконваюць у эфектыўнасці яе выкарыстання ў школе на ўроках беларускай мовы. Лічу, што дыферэнцыяцыя дае вялікія магчымасці для актывізацыі пазнавальнай дзейнасці вучняў і развіцця іх здольнасцей.
1. Алфёрова Е.И. Изучение индивидуальных особенностей личности школьников/ Е.И.Алферова. – Тобольск, 2004. – 265 с.
2. Анолупо Н.Н. Дифференцированный подход к учащимся в процессе обучения/ Н.Н.Анолупо// Начальная школа. - 2003. - №3.
3. Кларин М. В. Педагогическая технология в учебном процессе. Анализ зарубежного опыта. – М.: Знание, 1989.- 80 с.
4. Менчинская Н. А. Проблемы учения и развития // Проблемы общей, возрастной и педагогической психологии. М. 1978.- 254 с.
5. Осмоловская И. М. Организация дифференцированного обучения в современной общеобразовательной школе/ И. М. Осмоловская. - М.: Изд-во Институт практической психологии; Воронеж: НПО “Модэк”, 1998. – 265 с.
6. Унт И. Э. Индивидуализация и дифференциация обучения / И.Э.Унт //Педагогика. - 1990. - №7.
7. Штейнберг В. Э. Дидактические многомерные инструменты: Теория, методика, практика. М.: Народное образование, 2002. - 304 с.
8. Крайко, Б.М. Дыферэнцыяцыя адукацыі ў гарадской школе / Б.М. Крайко // Народная асвета. ¬¬¬– 1991. № 9. – С . 34-35.
9. Герасімчык, В.І. Дыферэнцыяцыя: праблемы ўкаранення / В.І. Герасімчык // Народная асвета. – 1992. – № 2. – С. 6-9.
10. Бандарэнка, Г.М. Грані дыферэнцыяцыі / Г.М. Бандарэнка // Народная асвета. – 1996. – № 3. – С. 9-19.
11. Босы, І.Ч. Актывізацыя пазнавальнай дзейнасці вучняў праз дыферэнцыяцыю навучання / І.Ч Босы // Беларуская мова і літаратура. – 2007. – № 4. – С. 3-7.
